IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 [E7] A black cloud

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Gwyn
Bekend
avatar

Aantal berichten : 130
Punten : 26

Over jouw personage
Leeftijd: 16 ans
Groepsleider: -
Relatie: Quoi?

BerichtOnderwerp: [E7] A black cloud   vr aug 02, 2013 3:31 am

Ik zat in de schaduw van een enorme boom, waarvan de afmetingen me maar bleven verbazen. Of toch, ze zouden me hebben verbaasd als ik niet nog steeds in shock was door de dood van Sayonara. Ze was zowat mijn enige vriendin geweest hier, en nu was ze weg. Maar ja, zo zat het leven nu eenmaal in elkaar, ook hier. En het leven ging door. Ik was er zeker van dat Sayonara niet had gewild dat ik weg zou kwijnen van verdriet, dus ik besloot er het beste van te maken. Ondanks dat ik dat in mijn hoofd probeerde te krijgen, voelde ik me nog steeds verdrietig. Dat was dan ook niet meer dan logisch. Het zou ook wel even duren totdat ik het helemaal verwerkt had. Ik zuchtte diep terwijl ik naar de tekening keek die op mijn schoot lag. Dat lachende gezicht zou ik nooit meer terugzien. Ik ging even verzitten en voelde het heft van de katana tegen mijn bovenbeen. Het was Sayonara's katana geweest, maar nu ze dood was had ze er niets meer aan. Voor mij was het nu mijn enige verdedigingsmiddel en een herinnering aan het blauwharige meisje. Even rolde er een traan over mijn wangen, die ik weer wegveegde. Ja, die tranen waren voorlopig nog niet verdwenen.

Ineens zag ik een enorme, donkere wolk op mij afkomen. Voordat ik ook maar kon opstaan, zat ik er middenin. Ik zag geen hand voor ogen, letterlijk. Hoe hard ik ook met mijn armen sloeg, de wolk ging niet weg. Mon Dieu, wat gebeurde er?! Als het niet al zwart genoeg was voor mijn ogen, werd alles nog zwarter. Op dat moment wist ik het natuurlijk niet, maar ik raakte bewusteloos.

Langzaam opende ik mijn ogen. De zwarte wolk was weg, maar ik voelde me vreemd. Voorzichtig kwam ik overeind, en meteen merkte ik twee dingen op; ten eerste was mijn haar langer, en ten tweede voelde mijn borst zwaarder aan dan normaal. Ook waren mijn armen en vingers iets dunner. Ik vermoedde al wat er was gebeurd, maar ik kón het gewoon nog niet geloven. Ik liet mijn vingertoppen over mijn kaaklijn glijden. In plaats van de stevige, mannelijke kaak was de vorm nu eleganter en ronder. Vol ongeloof staarde ik naar mijn eigen lichaam. Ik was... “Une femme?!”


(Kort postje, sorry, in deze hitte is typen lastig))

===========================
Ce monde auquel j'appartiens qui est encore, bien loin
C'est un beau matin pour saisir cette chance
Qui m'emmène au loin vers d'autres destins
Afin qu'en chemin je découvre enfin
Ce que mon coeur cherche en vain le monde qui est le mien
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Yoshiki
Wezen
avatar

Aantal berichten : 8
Punten : 1

Over jouw personage
Leeftijd: 240 years
Groepsleider: I work on my own.
Relatie: I am merely practicing saying goodbye to you.

BerichtOnderwerp: Re: [E7] A black cloud   zo aug 04, 2013 4:52 am

Met trage passen liep de blonde man stug door. Haast had hij eigenlijk niet, noch een bestemming. Toch vervolgde hij zijn weg zonder er verder bij na te denken. Zoals het er nu uitzag, liep hij richting het centrale punt van Notoko; een groen gebied bezaaid met vredelievende wezens. Het opmerkelijke aan het centrale gedeelte was echter de enorme boom die er stond. Yoshiki was er al vaker geweest en had aanzienlijk genoten van het uitzicht, voornamelijk omdat de boom hem goed beschutte van de zon. In tegenstelling tot de aardse mythologie over vampiers, kon hij in principe wel in het zonlicht rondlopen, zolang hij maar niet direct naar de zon keek. Veel vampiers liepen echter veel liever beschut, aangezien het brandende effect van de zon niet fijn aanvoelde. Zelfs in de winter voelde het voor hem alsof hij in de zomer in de volle veertig graden rondwandelde. Dat weerhield hem er echter niet van om overdag te reizen als hij daar zin in had. ’s Nachts was het zo stil en vredig, omdat elk wezen lag te slapen. Af en toe verlangde Yoshiki naar wat pit in zijn leven. En pit, dat had ie. Met zijn bovenmenselijke kracht kon hij zichzelf gemakkelijk beschermen. Helaas voor de wezens had hij een vurig karakter en was hij nogal snel op z’n tenen getrapt. Dit resulteerde er vaak in dat er een gevecht ontstond tussen hem en de willekeurige arme stakker die zijn pad kruiste. Ondanks zijn karakter was het vandaag nogal vrij rustig voor hem. Hij was nog geen enkel wezen tegengekomen die hem het bloed onder de nagels vandaan haalde, zelfs al was dat alleen maar omdat die hem aanstaarde.
 
Enfin, hij was dus onderweg naar het centrale gedeelte van Notoko. Niks bijzonders, right? Tenminste, niet totdat hij een donkere wolk in zijn vizier kreeg. Het was een enorm schouwspel, waarbij het net leek alsof er een storm over het hele gebied trok, maar dan versneld… En niet alleen via de lucht. Yoshiki keek verward naar de enorme, zwarte wolk en duwde na een paar tellen zijn zonnebril met één hand naar beneden, zodat hij over de glazen heen kon gluren naar het verschijnsel. Een vreemd gevoel kwam toen bij hem opzetten, waarna hij zich op z’n hielen omdraaide en ervandoor sprintte. Hij wist niet of hij de wolk kon ontkomen, maar daarom stond zijn verstand nu ook op nul en was hij gaan rennen. De wolk had hem echter sneller ingehaald dan hij had gedacht. Yoshiki werd al snel omringd door zwarte lucht. Haast automatisch hield hij zijn armen beschermend voor zich, waarbij hij abrupt stopte met lopen. Had het nog zin om verder te rennen? Vast niet. Het was een aantal tellen nadat hij omringd was dat hij zich zwak begon te voelen. Langzaam maar zeker voelde hij zich draaierig worden en als hij de omgeving had kunnen zien, had hij vast nog het idee gekregen dat de wereld om hem heen begon te tollen. De man voelde zijn lichaam lichter worden en voor hij het wist, maakte hij contact met de harde ondergrond. Dat was het laatste wat hij meekreeg.
 
Toen Yoshiki zijn ogen langzaam opende, was het eerste wat hij zag de groengekleurde bladeren van de boom die in centraal Notoko stond. Was hij zo ver gerend? Langzaam kwam hij overeind, waarna hij een aantal dingen opmerkte. Ten eerste was de zwarte wolk spoorloos verdwenen. Hij geloofde niet dat hij het gedroomd had, aangezien die klap tegen de grond behoorlijk pijnlijk was. Ten tweede was hij slechts bij het begin van het bladerdak, dus de boom zou nog wel een eindje wandelen zijn. Ten derde viel het hem op dat zijn borst zwaarder aanvoelde dan normaal en toen hij rechtovereind kwam, merkte hij dat zijn handen een slankere vorm hadden aangenomen. Terwijl hij zijn zonnebril rechtzette, keek hij omlaag, met de intentie om naar de rest van zijn lichaam te kunnen kijken. Helaas werd zijn zicht belemmerd door zijn uitstekende borstkas- Wacht, wat? Verward keek de blondine naar haar nieuw verkregen boezem. Zijn handen schoten omhoog, waarna hij aan zijn gezicht begon te voelen. Tot zijn horror voelde het veel vreemder dan hij gewend was, vooral toen hij zijn vingers langs zijn kaaklijn liet glijden. Alsof dat al niet genoeg was, voelde hij ook nog eens dat zijn handen werden gekriebeld door zijn eigen haar. Zijn blonde lokken, die normaal gesproken in zijn nek eindigden, waren nu tot schouderlengte gegroeid. Er was geen twijfel meer mogelijk. Hij was of van lichaam geruild of spontaan een vrouw geworden. Gefrustreerd trapte Yoshiki hard tegen het gras, maar veel had hij hier eigenlijk niet van verwacht. Hoe kwam het dat hij plots een vrouw was geworden? Had het iets met die zwarte wolk te maken? Dat moest haast wel. Welke kant ging de wolk ook alweer op? Terwijl hij zijn blik automatisch de goede kant oprichtte, begon hij ook te lopen. De enorme wolk was naar de boom toegegaan, dat wist hij zeker. Dan ging hij er ook heen.

===========================
Wees niet bang om een stap richting het slechte pad te zetten.
De wereld is je al voorgegaan.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
[E7] A black cloud
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Fanterria :: Fantasonia :: Notoko :: The Tree-
Ga naar: