IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 I'm Free.

Go down 
AuteurBericht
Tetsuo
Ervaren
avatar

Aantal berichten : 182
Punten : 36

Over jouw personage
Leeftijd: 18
Groepsleider:
Relatie: If we're fools, we're fools together. That's the kinda team I want.

BerichtOnderwerp: I'm Free.    ma mei 21, 2012 7:06 am

''Hmm... Nnnh..'' Een hand wreef langzaam over de zachte grond heen, proberend te achterhalen waar de eigenaar ervan zich op bevond. Het voelde aan als... Gras? Twijfelend opende de jongen langzaam zijn ogen. Ondanks dat er momenteel niets anders dan de lucht te zien was, was te merken dat zijn zicht nog altijd een beetje wazig was. Na een aantal keer knipperen kon hij weer scherp zien en ging hij rechtop zitten. Tetsuo nam de omgeving in zich op. Hij had net inderdaad op gras gelegen. In de verte zag hij een paar bomen staan, die aangaven dat er een bos aan de vlakte grenste. Er was echter één probleem. Hij wist nu wel in wat voor een gebied hij zich bevond, maar waar was dit gebied? De jongen stond langzaam op en keek nogmaals vragend om zich heen. Was hij niet net nog in de stad tussen een menigte mensen in? Hoe was hij in godsnaam hier beland? Op dat moment was een laag gegrom hoorbaar. Tetsuo wist bijna zeker dat het van een leeuw ofzo was, maar toen hij zich omdraaide en het wezen in beeld kreeg die dat geluid had gemaakt, werden zijn ogen groot van ongeloof. Voor hem stond een draak. Een mythisch wezen. Droomde hij nou? Dat moest haast wel! Het wezen keek langzaam op en sprong de lucht in, om vervolgens sierlijk weg te vliegen en Tetsuo verward achter te laten.

Zonder ook maar logisch na te denken, begon hij een richting op te lopen waarvan hij hoopte dat het de goede was. Hij wist absoluut niet waar hij zich bevond en ook niet wat voor een gevaar er loerde. Na het zien van die draak had hij zich in zijn arm geknepen, maar wat hij vreesde werd juist de waarheid. Dit was geen droom. Dit was levensecht. En zo voelde het ook. Toch begreep hij iets niet. Waarom was hij hier? Hij had net zo goed lekker thuis kunnen zitten en een game kunnen spelen met één van zijn vrienden. In plaats daarvan bevond hij zich nu hier, radeloos en zonder ook maar echt te weten waar hij heen moest... Ach, wie hield hij nou voor de gek? Hij was niks anders gewend dan vechten of vluchten. Misschien was hij hier wel beter af, want, zeg nou zelf, wie weet hoefde hij dat hier helemaal niet te doen. Zijn thuishaven was corrupt. Zijn stad was bezaaid met idioten in de zogehete clans. Tetsuo snoof. Hij had altijd al een bloedhekel gehad aan deze clans. De één probeerde de ander te overstijgen en dat eindigde dan weleens in een bloedbad. Zijn kleine broertje was overigens bevriend met verschillende leiders van deze clans. Dat maakte het er niet echt beter op. Niet dat het veel uitmaakte, hij was sowieso al niet gewenst bij de clans, simpelweg omdat hij bij geen één van hen wilde horen. Hij was hij en hij behoorde alleen tot zichzelf.

Na enige tijd wat rond te hebben gelopen kwam hij tot de conclusie dat het geen zin meer had en hij liet zich weer vallen in het gras. Tijdens zijn kleine doortocht was hij verschillende wezens tegengekomen waarvan hij dacht dat ze alleen maar in sprookjes bestonden. Toch waren ze levensecht. Dat betekende eigenlijk maar één ding. Hij was bij lange na niet thuis. Even leek hij dat vervelend te vinden, maar er kwam al snel een brede grijns op zijn gezicht te staan. Hij was niet meer in Tokyo. Hij was vrij.

===========================
I'm going to work the straw
Make the sweat drip out of every pore
And I'm bleeding and I'm bleeding and I'm bleeding
Right before the Lord
All the words are going to bleed from me
And I will think no more
And the stains coming from my blood tell me go back home
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ilva
Moderator en Wezen
avatar

Aantal berichten : 486
Punten : 92

Over jouw personage
Leeftijd: 17 jaar
Groepsleider: -
Relatie: Masaomi ♥

BerichtOnderwerp: Re: I'm Free.    do mei 31, 2012 2:09 am

Op vier poten en in een regelmatige wolvendraf liep ik door het bos, dat grensde aan het gigantische grasveld waar ik de blonde jongen had ontmoet. We waren op weg naar Latica, zodat ik daar kon vinden wat Masaomi al had gevonden; hij was bevriend geworden met een griffioen, die hem vertrouwde en hem overal heenbracht waar hij maar wilde. We waren van plan om een kaart te maken van Fanterria, en om rond te reizen over een planeet, was het wel zo handig dat je de lucht in kon. Daarom was ik met het idee gekomen om het vertrouwen van een gevleugeld paard te winnen. Het klinkt raar, maar ik heb altijd al goed met paardachtigen kunnen omgaan. Ik ben ongeveer een jaarlang in de leer geweest bij een centaur, voor wie paarden net zoiets waren als weerwolven voor mij, en mensen voor Masaomi. Daardoor heb ik geleerd hoe ik paarden moest benaderen, en hun vertrouwen kon winnen. En nu zouden die lessen goed van pas komen tijdens onze reis over Fanterria. Maar bon, voordat we in Latica zouden zijn, moesten we eerst nog door het land Notoko trekken. Gelukkig waren de bewoners van dat land vriendelijk gezind, en in mij zagen ze wonderlijk genoeg niet veel gevaar. Toen het woud dichter werd, keek ik op. Vaag zag ik de contouren van de griffioen, met de blonde jongen op zijn rug. Voor de zekerheid gaf ik een lange, luide huil, zodat ze zouden weten waar ik was. We waren in ieder geval ver weg van Horroria, dus het was veilig om te huilen.

Niet veel later kwam er een bekende reuk mijn neus binnen. Nou ja, bekend, ik herkende de geur van het wezen; een mens. Ik hief mijn neus nogmaals in de lucht, en ademde de geur diep in. Even was ik in de war. Ik herkende heel vaag een klein vlaagje lucht van Masaomi. Maar dat kon niet, die was nog steeds hoog in de lucht met zijn griffioen. Zou dit dan familie van hem zijn? De geur kwam uit de richting van waar wij heen gingen, dus we zouden in ieder geval geen omweg maken. Bovendien kwam de geur steeds dichterbij. Een aantal minuten later was de geur erg sterk, en ik keek om me heen. Ook keek ik even naar boven, en ik huilde weer. Ik was nog steeds in een woud, en Masaomi zou mij gemakkelijk kwijt kunnen raken in deze weelderige plantengroei.

===========================
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Masaomi
Administrator en Carer
avatar

Aantal berichten : 699
Punten : 87

Over jouw personage
Leeftijd: 16 Years
Groepsleider: -
Relatie: Ilva♥The best proof of love is trust.

BerichtOnderwerp: Re: I'm Free.    do mei 31, 2012 3:55 am

De wind trok telkens mijn kleren strak tegen me aan, terwijl mijn griffioen in de luchtruim bevond. Ik was met hem 'bevriend'. We hadden elkaar op een rare wijze ontmoet; een conflict tussen een mens en een wezen. Toen ik in een wereld vol fantasierijke wezens was beland, kwam ik de griffioen als eerste tegen. Een leuke verwelkoming werd het niet. Integendeel, de griffioen viel mij aan met zijn vogelachtige klauwen en zijn snavel wijd open. Vlug was ik door hem gegrepen, en had ik me bevrijd door met een simpele zakmes langs zijn klauwen heen te bewegen. Van de schrik en de lichte pijn, had de griffioen mij losgelaten en was ik veilig geland. Ik was wel gewond geraakt, jammer genoeg. Dus begon ik te dwalen, en had ik een vriendelijke weerwolvin ontmoet; Ilva. We hadden pas geleden een gesprek gehouden, en abrupt verscheen dezelfde griffioen. Hij leek Ilva te willen aanvallen, maar toen zag het wezen mij; de eerste mens die zich had verdedigt en geen griffioen had gedood. Dat leek me de reden, waardoor we 'vrienden'werden. Al spoedig kwam ik op een idee, eigenlijk.. een doel. Ik wilde een kaart met alle wezens erop. Dus dat de trekplaats, kudde's, territorium, paargebieden van wezens zou aangeven. Maar wat ik me nu pas besefte, was dat Hunters er veel baat bij zouden hebben. Dat was de nadeel. Maar we konden hét proberen. Ja, 'we'. Ik, Ilva en de griffioen zouden samenwerken om deze kaart te maken. En nu waren we op weg naar een gebied, waar veel hoefachtigen leefden, oftewel; paarden. Ilva zou deze dan als vervoer kunnen gebruiken.

Ik zag een groene streek naast de enorme nek van de griffioen verschijnen. Het moest wel een bos zijn, of een woud. Ik wist het verschil er niet in. Het waren enkel andere namen, maar hadden dezelfde bedoelingen, right? Nu verscheen er ook een groene bos, vlak onder me. Oké, we bevonden in een duidelijk dicht bebost gebied. Ik moest Ilva blijven zien tussen de enorme bomen. Oei, dat werd lastig. Toen ik iets opzij leunde, en naar beneden keek, zag ik enkel een bruine stip. Toen ik het blonde haar zag, wist ik dat het Ilva was, of tja, hoopte ik. Ik zag de bruine stip net een lange huil geven, voordat ik weer stevig op de griffioen zat. Ik had een goed gevoel hierover. Maar dat de stip Ilva was, dat was nog het fijnst om te weten. Maar die huil had wat engs, maar weerwolven waren deels wolven en deels mensen. Een goed voorbeeld ervan was een griezelfilm. Het was haast standaard dat er wolvengehuil in voor kwam, omdat het een teken van 'gevaar en angst'leek te 'zijn'. Wolvengehuil zag ik juist als een communicatiemiddel, net als mensen spraken. Niks engs aan, buiten de informatie die de ene tegen een ander zegt. Soms is het verontrustend. Ik schudde mijn kop. Ik moest even opletten, en direct ontmoette ik de enorme oranje ogen van de griffioen die strak gericht op me waren. Hij wilde dat ik me volledig concentreerde, of... Tja.. Dat verwachtte hij van me. Ik klopte zachtjes mijn hand tegen zijn zij aan. "Het is goed zo,"zei ik kort. De griffioen snoof, terwijl ik de bruine stip volgde.

Ineens zag ik dat het bos ophield en plaats maakte voor een weide met een blauwe stip in het midden. Huh? Wie of wat kon dat zijn? Blauw kon duiden op een rivier of meer. Hmm. Het was best vreemd om een meer aan te treffen in een weide , niet waar? Kort fronste ik, terwijl de wind ie langs me heen schoot afzwakte. Oké, nog raarder. Vragend keek ik naar het achterhoofd van het vogel/leeuw-achtig wezen. Waarom vertraagde hij? Maar hij reageerde niet, maar begon abrupt te landen. "Huh?"zei ik zachtjes, maar luid genoeg voor de griffioen. Nu reageerde hij wel. Misschien doordat ik wat geluid maakte? De oranje ogen keken mij weer strak aan, zoals gewoonlijk. M-Maar ze keken mij niet begrijpend aan? Was hij verward? Zo ja, door wat? Spoedig keek hij weer strak naar voren, en volgde ik zijn blik dat op een blauwe schim gevestigd was. Was hij verbaast om het meertje? Huh, een meer had toch .. ogen? De griffioen plofte zachtjes neer op de grond, terwijl ik van zijn rug afrolde en op de grond terecht kwam. Ik was haast bevroren. D-Dat meertje w-was mijn... broer! Ik hees me overeind , en snelde naar hem toe. Daarom landde de griffioen; om Tetsuo hing mijn geur. Maar de griffioen mocht hem nog niet, zoals mij. Die witte sjaal die altijd om zijn nek danste, dat blauwe haar en die ster op zijn schouder. Ja, het was Tetsuo. Direct greep ik hem bij zijn middel, en drukte mijn kop tegen zijn buik aan. "Tetsuo!"zei ik enthousiast, waarna ik me van hem aftrok en zelfverzekerd mijn vuist richting hem uit stak. "Box'm ,"zei ik met een glimlach. Waarom en hoe hij hier terecht was gekomen, maakte me niet uit.Hij was er!

===========================

And as we lie beneath the stars

We realize how small we are

If they could love like you and me

Imagine what the world could be


If everyone cared and nobody cried

If everyone loved and nobody lied

If everyone shared and swallowed their pride

Then we'd see the day when nobody died

When nobody died...



Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tetsuo
Ervaren
avatar

Aantal berichten : 182
Punten : 36

Over jouw personage
Leeftijd: 18
Groepsleider:
Relatie: If we're fools, we're fools together. That's the kinda team I want.

BerichtOnderwerp: Re: I'm Free.    do mei 31, 2012 5:27 am

Tetsuo kon zijn grijns niet meer van zijn gezicht af krijgen. Hoe vaak hij ook probeerde zijn gezicht weer in de plooien te krijgen, het lukte hem gewoon niet. Telkens krulden zijn mondhoeken weer omhoog bij de gedachte alleen al. Hij hoefde niet meer te vechten voor zijn leven. Natuurlijk hield hij wel van vechten, hij was niet anders meer gewend en hij vond het eigenlijk wel fijn om af en toe zijn frustratie weg te slaan, maar meestal ging het hem te ver. Het was alsof hij een gezochte crimineel was bij de clans de laatste tijd. Daarom klonk het idee om daar vanaf te zijn als muziek in de oren. De jongen zuchtte en vouwde zijn armen achter zijn hoofd, terwijl hij zijn blik op de lucht richtte. Het was zeer kalm en rustig op deze plek en daar wilde hij nog even van genieten. God weet waar hij anders terecht zou kunnen komen als hij nu alweer zijn weg vervolgde. Daarbij was hij niet eens zeker of er wel iets anders te zien was dan dit. Vast wel, maar zoiets was niet uitgesloten. Tetsuo's blik viel op een paar wezens die overvlogen ind e lucht. Het waren natuurlijk geen gewone vogels, daar twijfelde de jongen geen moment meer aan. Het waren fantasiewezens. Wezens waarvan hij enkel nog maar van had gedroomd. Nu zou hij makkelijk oog in oog met zo'n wezen kunnen staan, aangezien hij daarnet ook al een draak in de ogen had gekeken. Hij mocht eigenlijk nog van geluk spreken dat het beest wegvloog en hem niet aanviel, want als een enorm ding als dat op hem af kwam gevlogen, was hij nóg verder van huis geweest dan hij nu al was.

Op dat moment kwam er nog een wezen overgevlogen. Tetsuo wist even niet meer hoe het heette, maar het had een lichaam van een leeuw en het hoofd van een vogel. Een griffioen, als hij zich niet vergiste? Wat hem echter nog meer opviel aan het beest in de lucht, was dat er nog iets op zijn rug bevond. Allereerst kon hij het niet echt onderscheiden, maar het bleek al snel dat de griffioen ging landen. Althans, hij zakte wat van hoogte. Pas toen enkele tellen waren verstreken, kon Tetsuo met zekerheid zeggen dat het wezen inderdaad ging landen. Nieuwsgierig ging de jongen rechtzitten en bekeek het beest. Nu het al iets dichterbij was, kon hij het ding op zijn rug ook onderscheiden. Het was een.. Mens? Een frons verscheen op zijn gezicht, terwijl zijn blik weer gleed naar de griffioen. Het wezen was langzaam op de grond neergedaald en hetgeen dat op zijn rug had gezeten, kwam er nu ook vanaf gerold. Tetsuo keek ongelovig naar het mens dat voor hem te zien was. Meteen sprong hij recht, maar verder bewegen kon hij niet. ''M.. Masaomi?'' bracht hij langzaam uit, terwijl zijn blik een paar keer over de blondharige jongen gleed. Er was geen twijfel mogelijk. Dit was zijn jongere broertje! Op dat moment voelde hij iets zijn middel vastgrijpen. Een kleine glimlach vormde zich om zijn lippen toen hij tegen de blonde haren van Masaomi aankeek, waarna hij voorzichtig een arm om de jongen heen wikkelde. Vervolgens liet hij weer langzaam los. "Box'm," weerklonk het toen. Tetsuo keek lichtjes grijnzend naar zijn broertjes vuist en duwde toen zachtjes de zijne ertegen. ''Ik had niet verwacht jou hier te zien!'' sprak nu Tetsuo, net zo enthousiast als de blonde knul daarnet. ''Zo te zien heb je al vrienden gemaakt,'' grapte hij erachter aan en keek voor een paar tellen naar de griffioen. Hij keek niet echt vriendelijk terug, of wel?

===========================
I'm going to work the straw
Make the sweat drip out of every pore
And I'm bleeding and I'm bleeding and I'm bleeding
Right before the Lord
All the words are going to bleed from me
And I will think no more
And the stains coming from my blood tell me go back home
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ilva
Moderator en Wezen
avatar

Aantal berichten : 486
Punten : 92

Over jouw personage
Leeftijd: 17 jaar
Groepsleider: -
Relatie: Masaomi ♥

BerichtOnderwerp: Re: I'm Free.    do jun 14, 2012 6:42 am

Na een tijd door het bos gelopen te hebben, kon ik niet meer door het dichte bladerdak heen kijken. Ik hoopte maar dat Masaomi en de griffioen in een rechte lijn vlogen, net zoals ik in een rechte lijn vooruitliep voor het gemak. In de verte zag ik dat het bos plaatsmaakte voor een open plek. Op zich niet veel bijzonders, dat kwam wel vaker voor in een bos. Toen ik bij de bosrand was, zag ik een schaduw over me heen zweven. Ik wist zeker dat het die van de griffioen was. Waarom vloog hij plotseling zo laag, alsof hij wilde landen? Vreemd genoeg gebeurde dat ook. Verbaasd bleef ik stilstaan en ging ik rechtop staan. Toen pas zag ik wat verderop het wezen waarvan ik de geur eerder al had geroken; een mens. Ik gokte dat hij niet zo oud was, hooguit anderhalf jaar ouder dan mij. Ik zag Masaomi naar hem toe rennen, en hij... omhelsde hem? "Testuo!" hoorde ik hem roepen. "Box'm," zei hij vervolgens. Verrast keek ik naar hoe de twee op elkaar reageerden. Ze kenden elkaar duidelijk. "Ik had niet verwacht jou hier te zien!" zei de jongen, die blijkbaar Tetsuo heette. "Zo te zien heb je al vrienden gemaakt," hoorde ik hem zeggen. Hij doelde daarmee op de griffioen, want als ze mij al hadden gezien, zouden ze toch wel hebben gereageerd.

Ik hoorde achter me het gekraak van takken, en ik draaide me om. Ik zag een grote, zwarte gedaante deze richting uitkomen. Ik kon niet duidelijk zien wat voor wezen het was door de schaduwen van de bomen, maar ik wist wel dat het niet bepaald een klein dier was. Ongeveer net zo groot als ik. Toen het dichterbij kwam, zag ik dat het een paardachtige was. Alleen? Vreemd, de meeste paarden leefden in kuddes. Het vreemde was, ik hoorde het geluid van twee paarden, terwijl ik er toch echt maar één kon zien, terwijl die ander ook dichtbij zou moeten zijn. Zou dit dan een sleipnir zijn, zo'n paardachtig wezen met acht benen, in plaats van vier? Blijkbaar wel. Ik zag dat hij bij de bosrand bleef staan en zijn hoofd omhoog hief. Hij had dus ook de jongens gezien. Het dier liep met gespitste oren het veld op. Het was dus niet zo terughoudend als ik. Hij stapte verder, met duidelijke belangstelling voor de 'vreemde' wezens.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Masaomi
Administrator en Carer
avatar

Aantal berichten : 699
Punten : 87

Over jouw personage
Leeftijd: 16 Years
Groepsleider: -
Relatie: Ilva♥The best proof of love is trust.

BerichtOnderwerp: Re: I'm Free.    do jun 14, 2012 7:16 am

Ik voelde de vertrouwde vuist tegen mijn vuist aan. Het voelde weer alsof ik weer in Tokyo was, met de hele familie. Vader, moeder, Tetsuo en ik die gezamenlijk veel leuke dingen deden en altijd wanneer er iets leuks gebeurde gaven ik en Tetsuo een box aan elkaar. Het liet me tenslotte aan veel dierbare herinneringen denken die ik in Tokyo had, enkel door een box. Maar het liet me ook aan de nare herinneringen denken, die ik probeerde weg te duwen. Het beste en recentste voorbeeld was dat met die clans. Mijn vrienden, waar waren ze? Nog op aarde? En hadden ze ook een portaal gezien waarmee ik in Fanterria kwam? Man, zoveel vragen, maar ik was wel erg blij om weer mijn broer in levende lijven te zien. Ik kon het niet laten dan door te glimlachen van deze gelukkige ontmoeting. Er was zo'n kleine kans om een familielid in Fanterria te vinden, en dan.. Kwam ik mijn broer tegen. Hij was ook totaal zichzelf, ondanks die fantasiewezens. Maar dat was niet zo raar. Ik bleef ook mezelf. Vrolijk keek ik mijn broer weer aan. 'Ik had niet verwacht jou hier te zien!''sprak hij uit, net zo enthousiast als hoe ik eerder was. Ik grinnikte kort, en trok mijn vuist terug en ontspande deze. Ik had ook niet verwacht om hém te zien, dus was het wederzijds. "Alsof ik weet dat mijn broer hier is?"zei ik met wat gegrinnik tussen mijn woorden door. Ik was veel te blij. Nog blijer dan een varken in de modder. ''Zo te zien heb je al vrienden gemaakt,'Kort keek ik verrast op, waarna ik een brede grijns liet zien en de blik van Tetsuo volgde die op de griffioen gericht was. "Ja, eigenlijk wel,"zei ik zachtjes. Ik was nog verast dat Tetsuo de griffioen en Ilva zo makkelijk had geaccepteerd. Ik bedoel maar, pegasussen.. draken en dan ook nog griffioenen? Als je daar over zou praten op school, lachten ze je uit. Maar het bleek toch de waarheid te zijn. En ik was bevriend met een paar exemplaren van hen. Al viel me wel op dat de griffioen stevig zijn staart tegen de grond sloeg en zijn veren overeind zette. Vertrouwde hij Tetsuo niet? Of lag het ergens anders aan? "Griffioen?"Vroeg ik zacht stamelend aan hem. Dit was best vreemd voor hem. Hij had dit gedrag niet eerder vertoond, want meestal bleef hij kalm. Maar zijn blik was op een bepaalde punt gericht. Vreemd.

Ineens hoorde ik gekraak van takken achter me. Wat was dat? Direct keek ik naar achteren, zag ik na verloop van tijd de silhouet van een paard verschijnen. Even hief ik een wenkbrauw op. Een normale paard in een wereld vol eenhoorns, pegasussen en noem maar op? Dat klopte niet. En het paard was helemaal alleen. Nog vreemder zeg. Maar konden we het paard vertrouwen? Hij leek namelijk nieuwsgierig te zijn naar ons. En een nieuwsgierig wezen kon ook nog eens erg gevaarlijk zijn, zoals olifanten, neushoorns en haaien die altijd beten om te kijken wat het was. Maar een paard had toch geen scherpe tanden? Ik fronste, terwijl het paard beter zichtbaar werd. En al helemaal geen-...Huh? 8 benen? M-Maar.. hoe? Toen drong het tot me door wat het wezen werd genoemd. Sleipnir? Daar had ik weinig over gehoord. En dat paard kwam ook nog eens recht op ons af. Oei. Maar voordat ik het wist schoot de griffioen voor me en krijste hij luid met zijn verenkleed overeind en zijn snavel open gesperd. "Griffioen?"stamelde ik zachtjes, maar .. Ik was té verward om wat erbij na te denken. Enkel leek deze griffioen dat paard te kennen op de één of ander manier. Paardachtige hadden geen échte band met vogels; geen vijanden, geen vrienden. Oja,Ilva! Dit was haar kans. Die Sleipnir kon als vervoer dienen! Het had 8 benen, dus was het wezen sneller dan een normale paard en een eenhoorn. Al waren pegasussen ook een optie. Ze hadden enorme vleugels en nog eens een hoorn. Zo handig. Zeker wanneer er gevaar dreigde en je je moest verdedigen. Een griffioen had genoeg wapens; snavel, klauwen, spieren, staart en vleugels. Maar ik was nu bang dat hij deze tegen de sleipnir zou gebruiken. Ernstig keek ik Ilva aan en knikte naar haar als teken dat dit een geschikte paard zou kunnen zijn. Maar de griffioen moest kalmeren. Maar ik zag dat zijn houding met de tijd mee begon te kalmeren, maar hij bleef alert om elke beweging van de sleipnir te volgen. Zachtjes klopte ik de griffioen met mijn hand tegen zijn achterpoot. "Het is goed zo hoor,"zei ik met een gerustellende stem en vreemd genoeg kalmeerde de griffioen écht! Toen hij op de grond besloot te liggen , was ik erg verast. Bizar. Maar het was ook oké. dat paardachtige wezen zag er niet gevaarlijk uit en wie weet viel dat moment van het klopje en het beseffen samen. Dat klonk het meest logisch .


===========================

And as we lie beneath the stars

We realize how small we are

If they could love like you and me

Imagine what the world could be


If everyone cared and nobody cried

If everyone loved and nobody lied

If everyone shared and swallowed their pride

Then we'd see the day when nobody died

When nobody died...



Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tetsuo
Ervaren
avatar

Aantal berichten : 182
Punten : 36

Over jouw personage
Leeftijd: 18
Groepsleider:
Relatie: If we're fools, we're fools together. That's the kinda team I want.

BerichtOnderwerp: Re: I'm Free.    vr jun 15, 2012 9:43 am

Tetsuo's grijns veranderde langzaam in een kleinere glimlach, terwijl hij toekeek hoe Masaomi zich bekommerde over de griffioen. Hoe lang zou zijn kleine broertje wel niet al hier zijn geweest? Hij had immers al vrienden gemaakt in deze wereld. Waar deze wereld dan ook mocht zijn. Wat hij zich eigenlijk nog meer afvroeg, was hoe het de blonde knul was gelukt deze wezens te bevrienden. Zouden ze hun taal ook spreken? Vast wel, anders kon de jongen toch niet eens met hun communiceren? Alhoewel, de griffioen had nog geen woord tegen hem gezegd. Kon die dan eigenlijk wel praten? Tetsuo schudde zijn hoofd heen en weer en gromde zachtjes, bijna niet hoorbaar, duidelijk geïrriteerd door de vele vragen die zijn gedachte terroriseerde. De jongen schrok op toen hij het geluid hoorde van een tak die brak. Hij liet zijn groene ogen langs Masaomi afglijden, om een paard op te kunnen merken. Huh, een paard? Waren er dan ook normale dieren op deze plek? Nee, het leek niet dat geval te zijn. Dit paard had wel acht benen! Dat had een normaal paard niet. De blauwharige jongen dacht na over hoe ze een wezen als dit noemden, maar gaf het al snel weer op. Hij was absoluut niet goed met namen en hij had er sowieso nog nooit over gehoord. Op dat moment schoot de griffioen voor Masaomi. Waarschijnlijk wilde deze de jongen beschermen. In dat geval... Tetsuo wilde ook naar voren stappen, want het was eigenlijk zijn taak zijn jongere broertje te behoeden van gevaar, maar het paard met de acht benen leek niks uit te willen halen. Althans, dat kon hij opmerken uit het gedrag van de griffioen.

"Het is goed zo hoor," sprak Masaomi tegen zijn vriend. Tetsuo ontspande zich weer. Er was niks aan de hand, het was waarschijnlijk gewoon onverwacht geweest. De jongen ging rustig naast zijn broertje staan en bekeek het paard nu van dichtbij. Jep, hij zag niet dubbel en hij had goed geteld. ''Masaomi... Waar zijn we eigenlijk?'' besloot hij maar te vragen aan zijn broertje, aangezien hij dat wel wilde weten. Nu wist hij natuurlijk niet zeker dat de blonde jongen het antwoord wel wist. Wie weet was hij hier ook nog maar net en had hij in korte tijd die griffioen bevriend, maar hij kon nu absoluut niks buitensluiten, zeker niet op een vreemde plek als deze. Alles leek hier mogelijk te zijn. Het zou hem niet verbazen als je hier ook nog gewoon kon vliegen. ''En hoe lang ben je hier al?'' voegde hij eraan toe, om zijn andere vraag te kunnen beantwoorden.

OOC: Ik wist niet zeker of Ilva al zichtbaar was?

===========================
I'm going to work the straw
Make the sweat drip out of every pore
And I'm bleeding and I'm bleeding and I'm bleeding
Right before the Lord
All the words are going to bleed from me
And I will think no more
And the stains coming from my blood tell me go back home
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ilva
Moderator en Wezen
avatar

Aantal berichten : 486
Punten : 92

Over jouw personage
Leeftijd: 17 jaar
Groepsleider: -
Relatie: Masaomi ♥

BerichtOnderwerp: Re: I'm Free.    zo jun 17, 2012 6:55 am

De zwarte hengst liep verder het veld op, dit keer met het hoofd behoedzaam omlaag. Alhoewel hij wat voorzichtiger werd toen hij verder liep, bleven zijn oren gespitst en in zijn ogen glansden nieuwsgierig. Terwijl ik naar het achtbenige paard keek, had ik niet door dat de griffioen gespannen was. Plotseling schoot hij voor Masaomi, en tegenover het paard. Zijn veren stonden overeind en zijn snavel was dreigend opengesperd. "Griffioen?" stamelde Masaomi. Hij wist dus blijkbaar ook niet wat er met hem aan de hand was. Het paard deinsde achteruit en het leek even aanstalten te maken om weg te vluchten, maar toen ontspande hij weer. Het leek erop dat de griffioen en de sleipnir elkaar ergens van kenden, maar ik wist niet van waar. De hengst liet zijn hoofd wat hangen, maar verloor het oogcontact met de griffioen niet. Zachtjes hinnikte hij, alsof hij wilde zeggen dat hij geen kwaad wilde doen. En volgens mij wilde hij dat ook werkelijk niet. Ik zag dat Masaomi naar mij keek met een ernstige blik, en hij knikte. Ik wist meteen wat hij bedoelde. Misschien zou ik wel helemaal niet op zoek moeten gaan naar de vosmerrie in Latica. Met wat geluk zou dit paard ook geschikt kunnen zijn als rijdier.

Ondertussen begon de griffioen langzaamaan te kalmeren, maar hij bleef de sleipnir in het oog houden, die rustig bleef staan. Waarschijnlijk voelde de griffioen zich niet bedreigd zolang het paard daar bleef staan. Masaomi liep naar de griffioen en klopte zachtjes met zijn hand tegen de achterpoot van het dier. "Het is goed zo hoor," zei hij geruststellend. Ik kon mijn ogen haast niet geloven toen de griffioen ook daadwerkelijk kalmeerde en op de grond ging liggen. Ook de hengst bleek wat verward hierdoor. Schuin keek hij Masaomi aan en hij brieste kort. Tetsuo ging toen naast Masaomi staan. "Masaomi... Waar zijn we eigenlijk?" besloot hij te vragen. "En hoe lang ben je hier al?" voegde hij eraan toe. Ik wist dat ik de vragen op die antwoorden had, maar het leek me beter dat Masaomi daarop zou antwoorden. Ik was eigenlijk geïnteresseerd in het zwarte paard. Ik liep voorzichtig het veld op, en merkte dat het paard mij ook nog niet had gezien. Verrast hief hij twee van zijn voorbenen in de lucht, maar hij ontspande toen hij zag dat ik de lichaamstaal van paarden gebruikte. Min of meer dan. Hij bleef staan, met zijn oren op mij gericht. Langzaam liep ik naar hem toe, en ik bleef op een afstandje staan. Langzaam kwam het paard wat dichterbij.



PS: Eigenlijk wel, maar maakt niet uit hoor ^^
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: I'm Free.    

Terug naar boven Go down
 
I'm Free.
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Fanterria :: Fantasonia :: Notoko-
Ga naar: