IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Knipper, en je bent alles kwijt!

Go down 
AuteurBericht
Alexandru
Nieuweling
avatar

Aantal berichten : 4
Punten : 1

Over jouw personage
Leeftijd: 16
Groepsleider:
Relatie:

BerichtOnderwerp: Knipper, en je bent alles kwijt!   di jun 19, 2012 9:26 am

"Alex! Haast je! Straks kom je nog te laat voor je vioolles!" riep zijn moeder vanuit de keuken. Hij keek op de klok, Shit!, ze had gelijk! Hij had al lang vertrokken moeten zijn. Vlug sprintte hij naar zijn kamer, nam zijn vioolkist van zijn bed en opende vervolgens zijn kast om er de kist met zijn boog uit te halen. Na vioolles had hij immersmeteen boogschieten. Hij nam de schouderband van zijn boogkist en zwierde deze over zijn schouder, zodat de lange doos schuin over zijn rug hing. Met de vioolkist nog steeds in zijn hand, en zijn boog op zijn rug stormde hij weer naar beneden. Hij drukte zijn moeder nog vlug een kus op de wang en liep de deur uit. Zodra hij buiten stond, haalde hij een sleutel uit de zak van zijn jeans te voorschijn en tastte naar het slot van zijn fiets. Hij vond het niet. HIj vond zijn fiets niet! Ze was gestolen! Vlug liep naar waar de deur normaal gezien zat toen het tot hem doordrong. Hij was niet meer thuis! Hij was ergens anders!. Op de plaats waar zojuist nog zijn huis had gestaan stond nu een stenen hut. Het leek wel alsof hij op de filmset van de Flinstones was terechtgekomen! Hij moest om hulp bellen. Bliksemsnel trok hij zijn gsm, tikte het noodnummer in en bracht hem naar zijn oor. "Geen bereik! Geen bereik!" sprak een vrouwenstem. Versuft en half in shock liet hij zijn gsm vallen. Op een seconde, was hij alles kwijtgeraakt. Nee, zelfs nog niet zo lang. Hij had enkel even met zijn ogen geknippert... Wat was hier gebeurt?
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avani
Administrator en Wezen
avatar

Aantal berichten : 524
Punten : 94

Over jouw personage
Leeftijd: 20 jaar
Groepsleider: Just me :)
Relatie: Geen.

BerichtOnderwerp: Re: Knipper, en je bent alles kwijt!   do jun 21, 2012 1:58 am

Van alle plekken waar ik kon komen, was dit toch wel een van de beste plekken. Op Giville natuurlijk na. Waarom? Hier was het niet zo warm als in Latica, Zielonylas en Notoko. Daarbij woonden hier geen gevaarlijke beesten als in Lakeside, Horroria en Volacia. En Grünland trok mij niet. Stomme vogels. Hier in Human District had ik werkelijk een aards gevoel. Ook al vlogen hier ook vogels rond, het waren meestal aardse vogels en die waren heel wat prettiger dan vurige feniksen en chagrijnige dondervogels. Even keek ik naar de lucht, waar heel wat vogels rondvlogen. Deze aardse vogels vermeden mij liever of gingen op mijn hoofd zitten. Daar had ik niet zo veel problemen mee. Tenzij ze in mijn hoofd zouden gaan pikken had ik er geen last van. Een zwarte vogel met witte tekeningen landde op mijn knie. Hij floot een zacht deuntje, waarna hij zijn kraaloogjes op mij richtte. Toen ik voorzichtig een hand dichterbij bracht vloog hij zo snel mogelijk weg. Verbaasd maar ook teleurgesteld liet ik mijn linkerarm weer zakken. Ik zat hier niks te doen. Daar hield ik niet zo van. Ik wilde wat gaan doen. Maar wat? Er was niemand aanwezig in River Village. Voorzichtig stond ik op uit mijn zittende houding. Ik besloot om naar rechts te gaan. Daar was de plek waar mensen hier kwamen. Misschien was er wel iemand gekomen! Tijdens dat ik naar het punt wandelde keek ik rustig om me heen. Human District had niet altijd tot de mensen behoord. Vroeger was het een land, bewoond door andere wezens. Welke dat waren was voor mij een raadsel. Hopelijk waren het geen draken of mythische vogels. Deze wezens waren aardig territoriaal. Als zij de vorige bewoners van dit gebied waren, was er een grote kans dat deze wezens oorlog gingen voeren met de mens. Nee.. Alleen al het idee maakte mij misselijk. Het was laag dat zo’n sterk wezen ging vechten met een zwak, klein wezen. Dat was verkeerd en zielig. Het bewees alleen maar dat je niet sterk was. Ze zochten een zwakkere tegenstander waarvan je zeker kon winnen. Als ik zwak was geweest had ik al heel wat mensen aan kunnen vallen. Maar ik was niet zwak. Ik was beter dan die zwakkelingen! Ik was-!

Mijn gedachten werden onderbroken door wat bewegingen die ik in mijn ooghoek nog opving. Tegenover een van de huizen stond een mens. Hij was een beetje in paniek, dacht ik. Hij was blijkbaar met iets bezig, want hij drukte op iets met zijn vinger. Voorzichtig kwam ik dichterbij, erop lettend dat ik de grond niet liet trillen. Nu gebeurde dat niet zo snel, maar ik kon beter het zekere voor het onzekere nemen. Ik knielde achter hem neer. Hij bracht iets naar zijn oor, waarna hij dat ding liet vallen. Huh? Wat voor zin had dat eigenlijk? Was dat iets wat mensen wel vaker hadden, dat ze iets naar hun oor brachten en het dan lieten vallen? Ik hief mijn wenkbrauwen even omhoog. Ik wist zeker dat hij me nog niet gezien of gehoord had, ik kwam immers van achter hem en tenzij hij ogen in zijn achterhoofd had was het gewoon onmogelijk dat hij me gezien had. Ik zweeg. Moest ik wel wat zeggen? Volgens mij was hij net hier. En waarschijnlijk zou ik hem laten schrikken. Even vervloekte ik in mijn gedachten mijn lichaam, maar dat had vrij weinig zin. Deze lengte had ik en ik moest er maar mee leren leven. Ik besloot toch wat te zeggen, anders zou zijn schrik misschien nog groter zijn. Maar wat moest ik dan zeggen? ‘Hoi, welkom op Fanterria?’ Nee, dat was niks. Sowieso, dat zou hem enkel banger maken. “Hallo,” sprak ik hem dus zachtjes aan. Ik probeerde mijzelf nog wat lager te maken, maar dan zou ik moeten liggen. Ook al bewees dat wel dat ik hem niks zou doen, het was niet zo verstandig om hier te gaan liggen. Ik keek hem aan. Hij was niet zo oud, dacht ik. Misschien had hij wel mijn leeftijd, misschien was hij iets ouder. “Je hoeft niet bang te zijn, ik doe je niks,” ging ik verder, voor het geval hij zich nog zou omdraaien en een groot monster achter zich zou zien. Ik richtte mijn blik kort op het ding wat de jongen net had laten vallen, maar al snel richtte ik mij weer op de jongen. Was hij hier al een tijdje? Of was hij hier net gekomen? Ik zou het nooit te weten komen, tenzij ik het zou vragen. Sommige mensen renden weg, andere mensen bleven stokstijf staan. Maar geen van al die mensen vertelde hoe lang hij of zij hier al was. En hoogstwaarschijnlijk zou deze jongen dus ook niks daarover zeggen.

===========================
Better days are coming,
Just remember one thing,
Wherever you are,
Near or far,
You know you're never alone..
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://fanterria.clicboard.com
 
Knipper, en je bent alles kwijt!
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Fanterria :: Fantasonia :: Human District :: Villages :: River Village-
Ga naar: